قمار با تخته موج سواری . . .

وقتی کسی شما را در اوج به دست می آورد و بعد به هیچ می کشاند، تقصیر آن فرد نیست. خاصیتِ عاشق شدن همین است... استراتژیِ این جنگِ نابرابر همین است: عشق از راه می رسد، هرچه دارید را از شما می گیرد، غرورتان را، احترامتان را، احترامتان را، احترامتان را، موقعیتتان را، علایقتان را، اعتماد به نفستان را، عقایدتان را، خلاقیت و استعدادهایتان را، زاویه ی دیدتان به دنیا را، و خودتان را! بله و از همه مهمتر همین "خودتان" را از شما می گیرد! و بعد می بیند شما که اصلا دیگر چیزی که روز اول دوستش داشته نیستید، و طبیعی ست که کار به اینجای قصه که رسید دیگر دوستتان نداشته باشد، آخر کدام احمقی کسی را که بدین حد در موضع ضعف است و هرچیزی که داشته را دیگر ندارد را دوست دارد!؟ و شاید از همین روست که پایانِ هیچ قصه ای هیچ کلاغی به خانه اش نمی رسد! و همیشه بالا دوغ است و پایین ماست، یا پایین دوغ است و بالا ماست... دوغ و ماست هم فرق چندانی ندارند، فرقشان نصفِ لیوان آب است! خلاصه که هی بالا و پایین می کوبدتان موج های عشق، و دستِ آخر لخت و عور و برهنه بر صخره ای پرتتان می کند و به دریا برمی گردد!... حالا شما تنها راهی که برای به برگشتن به سر جایتان دارید، این است که مدام به خودتان دروغ بگویید، مثلا به قول دوستی که ملیکاست، باید تمام عمر به خودتان بگویید من که پنیر دوست ندارم! اصلا پنیر زیادی از نظر علمی و عقلی و پزشکی مضر است! من پنیر دوست ندارم، ندارم، ندارم، و آنقدر بگویید که همه باور کنند و دیگر هیچکس جرئت نکند برایتان پنیر بخرد، یا پنیر باشد، یا پنیرانگی کند!... و گاهی شب ها از خواب بپرید و تا صبح زار بزنید از هوس همان پنیری که دوستش ندارید!!... همین دو راه را بیشتر نداری اروین من: یا آنقدر بگو پنیر مضر است و من پنیر دوست ندارم ندارم ندارم... تا نهایتا و حداقل تنها از دید دیگران به همانجایی که بودی برگردی، و بروی و زندگی ات را بکنی و فقط کشک و دوغ و ماست بخری و طبع و مزاجت را به کل عوض کنی و حتی به خیلی چیزها برسی بعدها شاید...، (هرچند ته دل خودت هرگز بلند نخواهی شد)! و یا آنکه روز به روز یه "هیچ" تر از همین که شده ای تبدیل شو؛ و بچسب به مصرعِ: "گفت آن چیزِ دیگر نیست!؛ دگر هیچ مگوی!"... عشق قمارباز قهاری ست! در قبالش بُردنی در کار نیست؛ یا همین میزانی که تا اینجا باخته ای را بپرداز و برو، یا ادامه بده تا بیشتر ببازی و بیشتر...! ولی به قول همان دوستی که ملیکاست، اصلا همه ی اینها به ما چه این وسط!؟ ما که اصلا پنیر دوست نداریم!!

یکی می خواد باهات حرف بزنه ...